Climate Witness: Ben Namakin, Kiribati and Micronesia | WWF

Climate Witness: Ben Namakin, Kiribati and Micronesia



Posted on 07 mayo 2007
Ben Namakin, WWF Climate Witness from Kiribati & Micronesia
Ben Namakin, WWF Climate Witness from Kiribati & Micronesia
© Ben Namakin
Ik heet Ben Namakin. Ik kom oorspronkelijk uit Kiribati, maar ik woon momenteel in Pohnpei (het vroegere Ponape) in de Federale Staten van Micronesia (FSM). Ik werk als milieuvoorlichter voor de ‘Conservation Society of Pohnpei’ (CSP), de enige lokale niet-gouvernementele milieuorganisatie op het eiland.

English | 中文 | 日本語 | Italiano | Español | Français | Dutch

Bij CSP werk ik mee aan ‘The Green Road Show’. Dat is een heel bekend, leuk en interactief educatiemodel voor het lager, secundair en hoger onderwijs en de bevolking in het algemeen over heel veel onderwerpen, waaronder ook de klimaatverandering.

De impact van overstromingen – kusterosie, insijpeling van zout water en verwoesting van de infrastructuur

Toen ik als kind op Kiribati woonde, waren er nooit ernstige overstromingen vanuit de zee. Er waren wel stormen, maar die waren niet zo erg. Nu het zeepeil in Kiribati blijft stijgen, wordt het eiland regelmatig getroffen door bijzonder hoog springtij. Het binnendringende zoute water tast de kwaliteit van het water in de waterputten aan, overstroomt de taroakkers en tuinen en veroorzaakt stress voor de planten en bomen die heel belangrijk zijn voor het leven en de cultuur van de Kiribatiërs.

Zo is de pandanusboom bijvoorbeeld heel belangrijk voor ons. De pandanus wordt gebruikt om huizen te bouwen, als plaatselijk geneesmiddel, als voedsel, voor traditionele kleding, enzovoort. Maar de pandanus gaat dood door de insijpeling van zout water. Zware stormen leiden tot kusterosie, kerkhoven komen onder water te staan en in 2006 werd de prachtige Dai Nippon straat verwoest. Dit alles veroorzaakte hoge kosten voor de mensen van Kiribati. Ze moesten met hun eigen geld nieuwe huizen bouwen en hun overleden familieleden uit hun graf halen en hen verder landinwaarts opnieuw begraven.

Tijdens mijn de middelbareschooltijd in Pohnpei ging ik in 2001 in mijn vrije tijd vaak met mijn vrienden naar het kleine eilandje Dekehtik op het barrièrerif op een paar kilometer afstand van de school. Het was mijn favoriete plekje om te kamperen, te picknicken en te snorkelen. In 2005 stelde ik tot mijn verwondering vast dat Dekehtik in twee was gesplitst. Ik ging het zelf met eigen ogen bekijken en zag inderdaad dat het eilandje zwaar verwoest was door overstromingen van de zee. Het is triestig om te zien hoe de eilandbewoners en de grondeigenaars zo onverwacht en plotseling worden bedreigd!

Kustbewoners kampen met overstroming bij hoog tij

Bij een bezoek aan de mensen aan de kust van Sokehs op Pohnpei zag ik dat veel dorpelingen hun huis op een verhoogde fundering hebben gebouwd, omdat het zeewater bij hoog tij anders hun woning binnendringt. Ze hebben ook muren voor hun huizen gebouwd om overstroming bij zware regenval te voorkomen. De dorpelingen met wie ik sprak, vertelden mij dat ze deze veranderingen pas de voorbije vijf jaar hebben vastgesteld, en dat ze vroeger nooit dergelijke problemen hadden.

Omdat de klimaatverandering de economische, sociale, culturele en burgerrechten schendt, voel ik mij gesterkt om op te komen voor mijn land, om te vechten voor onze rechten en om zo veel mogelijk mensen te laten weten dat we nu moeten ingrijpen om een eind te maken aan de opwarming van de aarde.

Men zegge het voort…

Tijdens de Conferentie van de Verenigde Naties over Klimaatverandering van 2005 nam ik deel aan de Jongerentop. Ik sprak er tijdens de plenaire zitting voor meer dan 10.000 mensen om de boodschap van de jeugd te vertolken over “Ons Klimaat, Onze Uitdaging, Onze Toekomst” .

In 2006 reisde ik ook mee op Klimaatveranderingstoernee door de Verenigde Staten. Tijdens seminars moedigde ik universiteitsstudenten aan om toe te treden tot de beweging tegen klimaatverandering. Ik deed mijn best om de leiders in de VS te overtuigen van de noodzaak van een beter beleid voor milieuvriendelijke energie om de klimaatverandering aan te pakken en van de ondertekening van het Kyotoprotocol. Ik drong er vooral op aan dat ze geen beslissingen mogen nemen die negatieve gevolgen hebben voor mijn mensen op de eilanden in de Stille Oceaan.

Beluister een interview met Ben Namakin. [mp3, 6.67 MB]


Wetenschappelijke commentaar

Bespreking door: Professor Patrick Nunn van het ‘Pacific Centre for Environment and Sustainable Development’ (PACE-SD) aan de universiteit van de South Pacific, Fiji

Ben is een enthousiaste getuige van de gebeurtenissen in het hele gebied van de eilanden in de Stille Oceaan. Het zeepeil stijgt zonder twijfel, niet jaar na jaar zonder onderbreking, maar zo nu en dan. Extreme fenomenen als een stormvloed, wellicht in combinatie met een tropische wervelstorm, spelen vaak een belangrijke rol bij de milieuveranderingen die Ben beschrijft.

Onze eilanden vormen een fragiel milieu en zijn – vanuit geologisch oogpunt – ook vergankelijk. Drieduizend jaar geleden was er geen bewoonbare grond in Kiribati (met uitzondering van Banaba) of Tuvalu, maar doordat de zeespiegel daalde, ontstond een basis waarop zich losse materialen kon opstapelen en zo zijn de eilanden ontstaan. Vandaag stijgt de zeespiegel opnieuw en het is dan ook niet zo verwonderlijk dat de eilanden die zijn ontstaan door de daling van het waterpeil nu aan het verdwijnen zijn.

Het is bijna zeker dat de geografie van veel eilandstaten in de Stille Oceaan tegen het einde van de 21ste eeuw drastisch zal veranderen. Ben beschrijft hoe de stijging van de zeespiegel een bedreiging vormt voor de cultuur van de Kiribatiërs. Er valt niet te ontsnappen aan de realiteit en dus moeten de eilandbewoners zich proberen aan te passen aan deze veranderingen.

Nunn, P.D. en Mimura, N. 2007. Promoting sustainability on vulnerable island coasts: a case study of the smaller Pacific Islands. In: McFadden, L., Nicholls, R.J. and Penning-Rowsell, E. (eds). Managing Coastal Vulnerability. Amsterdam: Elsevier, pp. 193-221.

Alle artikelen worden voorgelegd voor wetenschappelijk commentaar aan een lid van het Climate Witness Science Advisory Panel.
 
Ben Namakin, WWF Climate Witness from Kiribati & Micronesia
Ben Namakin, WWF Climate Witness from Kiribati & Micronesia
© Ben Namakin Enlarge
Saltwater intrusion is killing the Pandanus trees, Kiribati.
© Environment and Conservation Department, Government of Kiribati Enlarge
Serious storm surges have led to the collapse of the Dai Nippon causeway, Kiribati.
© Kaburee Yeeting Enlarge